Grunge – dekadencki syf

Boom na grunge i jego lata świetności przypadły na moje liceum – początek lat 90 ubiegłego wieku, tak wiem jadłem kanapki z brontozaurem ;) Sentymentalnie,  niedawno wzięło mnie na odsłuch Mad Seasons, supergrupy złożonej m.in. z muzyków grających w zespołach zaliczanych do tzw. „wielkiej czwórki z Seattle”. Mroczna i smutna jak Andrzej Poniedzielski muzyka z „Above”, ich jedynej studyjnej płyty, to dla mnie grunge w pigułce. Podobnie jak muzyka, tak historia tworzących ją artystów jest kwintesencją grunge’u – połowa grupy zmarła przez narkotyki, reszta też ostro się „bawiła”.

Wczoraj przy okazji retroyoutubeparty, popijając wino z Żoną, włączyłem koncert Nirvany, a później poleciało, Alice in Chains, Pearl Jam i jeszcze kilka rzeczy z tamtego okresu. Wyszło na to, że cały ten grunge, oprócz tego, że niewątpliwie zapisał się w historii muzyki, zebrał też niezłe żniwo kosząc po kolei wokalistów i instrumentalistów. To jest jak jakaś plaga, zaraza. Połowa muzyków tworzących grunge nie żyje i nie zmarli oni śmiercią naturalną. Kurt Cobain, Layne Staley, John Baker Saunders i wielu innych padło ofiarami poczucia własnej wyjątkowości, dekadencji, depresji, a przede wszystkim narkotyków.

Wychodzi na to, że grunge, muzyka końca wieku, to dekadencki syf i popaprany wysłannik śmierci, a jednak… jest w nim coś wyjątkowego. Niby proste, brudne i byle jakie granie a jednocześnie pełna nowych pomysłów, rytmów, dźwięków, wirtuozerii i emocji muzyka…

2 Comments

  1. Na szczęście są też tacy, dla których używki i śmierć od początku nie były tak atrakcyjne, jak np surfing (Eddie Vedder) i dlatego żyją, tworzą i świetnie radzą sobie muzycznie do dziś.
    Grunge był w pewnym sensie magiczny, pełen buntu i krzyku, głośnej muzyki przysłaniającej nieco ogromną wrażliwość jego twórców. To nie tylko dosłowny krzyk. Najbardziej „krzyczały” teksty. I za to ogromnie cenię jego twórców, tych żyjących i tych, których już nie ma.
    Fajny tekst, Artur!

    • Dokładnie, teksty „krzyczały”, jakby zebrano w nich cały ból, złość i niemoc człowieka kończącego się wieku…

      Koza Domowa dzięki za komentarz :)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *